Voetbalvrienden,hier zijn we met het nieuwe jaar 2012 en normaal starten we met iedereen een goede gezondheid te wensen en dit doe ik dan nogmaals !

Toch heeft de Jeugdafdeling twee voetbalmensen verloren die hun hart en nieren hadden verpand aan het jeugdvoetbal.

Eind december viel het triestig nieuws in mijn mailbox dat de grootva van Jordy overleden was. We wisten allemaal dat Marc terminaal was maar toch komt het bericht hard aan. De mail van zoon Kristof dat de “grootste supporter van Jordy overleden was” vond ik wel mooi gezegd en ergens vond ik de troost dat een overlijdensbericht toch nog hoopvol kan zijn. (hoop in de jeugd)

Deze week overleed dan totaal onverwacht de ploegafgevaardigde van de U17 op zijn 47^ste levensjaar. Dalain ontmoette ik  zondag nog op de nieuwjaarsreceptie en hij sprak passioneel over de komende weken. Iedereen weet dat ik graag met mensen werk en spreek die ergens over praten en zich met volle passie geven. Over voetbal kan men inderdaad een serieuze boom opzetten. Ik weet zeker dat beiden niet naar de “eeuwige jachtvelden” zijn maar wel naar de  “eeuwige voetbalvelden ” ,zeker weten.

Gezien deze gebeurtenissen zal dit verslagje  kort zijn.

De eerste wedstrijd in 2012 hadden we voorbereid met een oefenwedstrijd op Brussels die we met 0-1 wonnen na een doelpunt van Ralphie. Een partij waar iedereen ondermaats speelde en het enige waar ik van genoot was toch eens op het gras te staan in het stadion waar ik een kleine 40jaar  geleden soms naar matchen  kwam zien,sterren als Morten Olsen,Kersten Bjerre,Benny Nielsen,Johan Boskamp  etc. waren daar toen te bewonderen.

De tegenstander in het nieuwe jaar was  Lokeren en we weten allemaal hoe we daar te grazen zijn genomen en dit op een kunstveld nota bene. Ditmaal waren onze gasten (  zonder Louiske die terug een jaartje hoger mocht gaan spelen) allemaal alert en speelden een eerste helft waar alles mooi in elkaar vloeide,heerlijk samenspel,direct druk in groep op de balbezitter,dus alles was in harmonie.

Ik zat te denken op de bank (VDK bank),alles is goed maar we moeten wel doelpunten maken en dit gebeurde dan ook twee maal voor de rust,Ralphie die regelmatig naar rechts uitweek (daar lag de ruimte) krulde zijn voorzet naar Robin Maeske die na een mooie georiënteerde aanname  de keeper het nakijken gaf. Wat later scoorde onze nr5 Céderico de 2-0 bijna maar zijn bal belandde op de paal, gelukkig was Rubinho ter plaatse om de bal alsnog binnen te trappen. Zo kon iedereen naar de kantine nog wat nieuwjaarswensen gaan uitwisselen.

Na de rust scoorde Lokeren  snel een onhoudbaar doelpunt en zo’n doelpunt noemt men dus de aansluitingstreffer 2-1. Onze Buffelkes trokken dan allemaal hun pamperke aan want iedereen begon in zijn broek te doen van de schrik. Salem zal raar kijken als hij de wekelijkse was doet. Gelukkig kon Ralphie met zijn linkerpoot de geruststellende 3-1 scoren en was het boeken toe.

Toch een zeer verdiende overwinning en een eerste helft die de scout van Anderlecht jammerlijk (terug)heeft gezien.

Volgende week naar het noodlijdende Beerschot.Ik  vraag dat iedere speler zijn spaarpootje meedoet en afgeeft in het secretariaat op het Kiel.